Twee voor de prijs van EEN!

 Zoals de titel al insinueert, heb ik wat in te halen. Ik heb gister de blog laten schieten want ik heb vrijwel de gehele dag doorgebracht met m'n nieuwe Duitse mattie Matthias.  

 

Gisterochtend gewoon weer lekker vroeg opgestaan en voor de verandering weer een keer niet de hele boel moeten inpakken, en rond een uur of half 9 zijn we op de motors vertrokken om de befaamde Sella Ronde te rijden. Ik had gehoopt door lekker vroeg te zijn dat we de drukte wat konden ontlopen, maar niets bleek minder waar. Eigenlijk gelijk al bij het eerste dorpje viel me op hoe druk het was. Maar goed, toch gewoon begonnen aan de ronde rond de Piz Boe. En wat een adembenemende uitzichten bood ie! 

Maar de wegen waar ook werkelijk spectaculair, en omdat ik geen bagage bij me had mijn multi er wel zin in. Denk niet dat ik ooit zoveel mensen heb ingehaald op zo'n kort tijdsbestek. Boven aan de eerste pas toch maar gestopt en afgestapt om wat foto's te schieten. Matthias had een mooie DSLR camera bij zich, maar die foto's hou ik nog tegoed van 'm op het moment van schrijven. Zelf uiteraard ook wat foto's gemaakt; 

Op zo'n dag als dit blijf je foto's maken, maar zulke uitzichten heb je dan ook niet dagelijks. 

Maarr toen was het tijd om de Queen van de Dolomieten OP te gaan! Ik vermeldde het in mijn laatste blog al even dat ik met de kabelbaan omhoog zou gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Na de lieve som van 40,- te hebben achtergelaten bij de kassa, hop de gondola in en totaal ondramatisch op wat alarmpjes na, vertrokken we na boven. En dan zie je opeens de grond en auto'tjes heel snel kleiner worden! Heeeel klein... Maar op een gegeven moment denk je, huh zijn we langzamer aan het gaan? Nee, de bergwand is gewoon zo gigantisch dat het maar zo lijkt. Allemachtig wat een natuurgeweld daar. 

Dan denk je, ja! We zijn er, de eerste halte, maar nee, dat was alleen de overstap op een luttele 2350meter... We zijn er nog lang niet..

Hup, op naar de volgende halte. Onderweg natuurlijk vergaapt aan de uitzichten die alsmaar grootser werden, en de broek alsmaar bruiner. Nee grapje, viel best mee, op een momentje na bij een overgang van pylon was de gondola echt super stabiel. Ik denk dat we geluk hadden met een vrijwel windloze dag. 

Bij de tweede halte uiteraard uitgebreid vergaapt aan de uitzichten, ergens een beetje pech dat het vrij bewolkt was, maar gelukkig niet geheel windstil dus mettertijd verschoven  de wolken en zag je iedere keer weer wat nieuws.  

Maar ja, je hebt niet voor niks 6euro extra betaald om tot de top te mogen gaan. Dus dat deden we dan ook. Van beneden zag je al dat het erg bewolkt was daarboven. 

Eenmaal boven aangekomen was het hele station gehuld in een wolk. Je kon letterlijk niet verder dan de railing kijken. Maar het station telde 4 lagen, op een laag lag een heel bijzondere kapel, uitgehouwen in een grot. Terwijl m'n adem wolken veroorzaakte, getracht een foto te maken, maar met zoveel tegenlicht was dit geen succes.

Toen door naar beneden, de gletsjer laag! Daar hadden ze een stuk van de gletsjer met een soort doek bedekt en afgezet met paaltjes, en daar mocht je wat rondlopen. Dat was natuurlijk hilariteit ten top, terwijl heel Europa gebukt gaat onder een hittegolf, konden wij sneeuwballen maken. 

Toen weer terug naar boven, kijken of het uitzichtpunt nog steeds omhuld was door de wolken. En jawel, bij vlagen kon je door de wolken kijken en dan realiseer je je opeens hoe idioot hoog dat je je bevindt, 3265m... En de drop achter de railing... waar je eerst nog relaxed tegen de railing aan leunde omdat je niks zag door de wolken. Geeft je lichaam opeens heel andere angst signalen af! 

Ik heb wel 50 foto's gemaakt, heb getracht een selectie te maken.  

Op onderstaande foto zie je het massief van Piz Boe (volgens mij heet dat zo althans). Dat is dus waar de sella ronde omheen gaat en wij die morgen omheen hebben gereden. Van onderaf zie je die piek niet. Maar hierboven zijn we zelfs hoger! 

Toen we weer beneden waren was het net wat te vroeg om al te gaan eten bij de pizzeria, een uurtje of 4 was het. Maar op een gegeven moment begon het wel erg te betrekken en hoorden we het onweer opeens dichterbij komen. Dus maar snel de beslissing gemaakt het onweer voor te zijn. Dus motorkleren maar weer aan, we moesten zo'n 10km rijden, en gaan. Ondanks dat het wel wat regen toch nog redelijk droog aangekomen bij de pizzeria en daar ons te goed gedaan aan, nou ja, je raad het vast...

Eenmaal terug op de camping hebben we ons een fles limoncello meester gemaakt en voordat ik het wist was het alweer half 11, pikkedonker, flink aangeschoten en hoog tijd om na bed te gaan! 

Ik split de blogs toch maar op, deze website gaat niet zo lekker om met veel foto's dus deel twee komt eraan!