Highway through hell

 Ik realiseerde me net dat ik iedere blog begin met ‘vandaag begon de dag’.. Maarja je moet wat he!

Dus, vandaag begon de dag weer lekker op tijd, 6u lag ik alweer wakker na de vogeltjes te luisteren. Vannacht was het best afgekoeld dus na een goede portie doomscrollen (voor de boomers onder de lezers; dat is eindeloos scrollen op FB/insta/etc), dus maar opgestaan want de beste manier om warm te worden is om bezig te zijn. Dus hop, uit bed, plug uit de matras en snel richting de WC, want ja, opstaan tijdens de nacht is echt een gedoe (en koud!), dus dat is gewoon ophouden. Toen even de camping overgelopen, ja dat is vermeldenswaardig want de camping was enorm, en even m’n eten uit de ijskast gaan halen. Na het ontbijt (yep G.O.A.T. bowl en koffie!) maar op m’n gemak gaan inpakken terwijl m’n 2 nieuwe vrienden zich nog een keertje omdraaiden en lekker door snurkten. Ondertussen hoorde je op de achtergrond alweer allerlei helicopters, het is goed te merken dat het een populair gebied is!

Tegen de tijd dat de 2 heren eenmaal op waren had ik het meeste al ingepakt en was ik bijna klaar om te vertrekken. Na een hartelijk afscheid weer de weg op en daar had ik letterlijk om de hoek van de ingang van de camping alweer m’n eerste foto momentje te pakken. Wat een ongelooflijk indrukwekkende berg!

Klik voor een linkje naar een youtube short hoe ik vertrek

Maar toen ik nog een keer de hoek om ging was opeens de weg volledig afgesloten! Behoorlijke wtf aangezien het een doodlopende weg is, en de enige andere weg daar stond een verbodsbord bij… Stukje terug was ik wat werkmannen gepasseerd, dus ben ik maar even omgedraaid en daar even gevraagd wat daar nou de bedoeling is. Ik moest maar gewoon hup linksaf die weg met het verbodsbord in.. Lekker Italiaans weer… Bleek die weg dus echt compleet onverhard te zijn, gravel en heel fijn zand, en stijl na beneden! En de een na de andere vrachtwagen of auto kwam me tegemoet, met een wolk stof erachteraan waar je niet goed van wordt.. Nja zo rustig als ik kon opbrengen met de voet op de achterrem m’n snelheid doseren en zo goed en kwaad als het kon doorgezet, want ja, wat moet je anders… En bij iedere bocht hopen dat het de laatste is…

Nog voordat ik goed en wel 5km verder was, was ik dus al helemaal bezweet en had ik m’n portie stress voor de dag alweer gehad… En toen moest ik nog 363km! Eenmaal op de snelweg was het wel goed doorrijden, lekker rustig op de weg en je was de ene tunnel nog niet uit of je ging alweer de andere in, en in de tunnels is het meestal lekker fris nog dus hup staan op de pegs en lekker de frisse lucht door het pak laten gaan.

Eenmaal voorbij Aosta, bij St. Vincent weer de snelweg af want ik had een vandaag nog een epische berg op de planning staan. Eerlijkheid gebiede te zeggen dat ik vanmorgen wel twijfelde of ik het zou doen, en eerlijk is eerlijk, ik wou dat ik het had overgeslagen.

Ondertussen was het kwik gestegen na een graadje of 27c (om 10u sochtends al..) en de weg omhoog naar de Matterhorn was natuurlijk niet een lekker snelle 90 weg, nee dorpje na dorpje, haarspeldbocht na haarspeldbocht. Anyway, eenmaal boven was natuurlijk zo’n ontzettend toeristen dorpje, ik wou er eigenlijk ff pauzeren om wat foto’s te maken, maar eerlijk, het was allemaal of hartstikke stijl (en stoppen op een helling met een ~260kg zware motor.. no ty) of er stonden enorme huizen in de weg. Dus na heel wat gevloek en een kokende motor, maar onverrichter zaken omgedraaid en weer terug na beneden gegaan. Ondertussen had m’n blaas het ook wel gehad en die vertelde me in niet te missen termen dat het HOOG tijd was om te stoppen. Lekker stressen dus…

Over m'n schouder al balancerend wel nog wat snelle kiekjes gemaakt:

 Goed, toen ik dat eenmaal weer gehad had, even tanken en hup de snelweg op, kilometers vreten, dat was het doel van vandaag. Even een stuk Alpen overslaan wat ik vorig jaar al voor een deel gezien had, en niet bepaald leuk is om nog een te rijden, zeker niet met deze temperaturen. Het stuk waar ik het over heb is tussen Mont Blanc / Aosta en Trinto/Bolsano. Dan moet je om al die meren heen of helemaal boven langs. Ik heb er dus voor gekozen om dat over te slaan en een heel stuk snelweg te doen.

Eenmaal op de snelweg liep het kwik al gauw op naar 30c, was nog te doen. Maar toen ik wat verder kwam en in de buurt van Milaan ging het al richting de 35. Dus maar gestopt bij een tankstation en 2 flessen van 1.5L water gehaald. T-shirt uit en helemaal doorweken en de col (nek sjaaltje) ook. Zo was het een weer een klein stukje goed te doen, maar met die temperaturen was het ook weer heel snel droog en warm. Eenmaal bij Milaan werdt het verkeer echt idioot druk, 4 baans weg en vol! Afstand houden kennen Italianen niet en snelheidslimieten zijn indicaties (oke dat zou hypocriet zijn van me om wat van te vinden…). Maar ondertussen was het kwik gestegen na 37c en was het echt opletten geblazen! Wat was ik blij dat ik daar weer uit was. Weer een tankstation opgezogd en weer tshirt&col nat. Ik denk dat ik dat op die 240km snelweg wel 4x gestopt ben om dat te doen.

Eenmaal aangekomen in de buurt van m’n eindbestemming was de beproeving uiteraard niet ten einde, er volgde nog zo’n 15km aan binnenwegen door dorpjes. Laatste stukje ging gelukkig wel weer lekker omhoog op een heerlijke weg. De camping had gelukkig plek, de receptie is erg mooi, prachtig terras met een restaurant, jammer genoeg was die dicht. Maar bij de receptie lag een katertje wat wel heel bekend voorkwam, alleen een stukje magerder als die 2 luilakken van mij! En hij liet zich prima aaien, echt een schatje!

EN! Ze hebben een zwembad.. 9de camping deze trip en de eerste met zwembad. Uiteraard ben ik even lekker gaan afkoelen, jammer genoeg van korte duur, want ik had totaal geen eten meer en het was al laat (bij 5u) en ik moest dus nog naar een winkel, dus na een douche maar weer de motor kleren aangetrokken en even de lokale Lidl opgezocht, eigenlijk opmerkelijk hoe erg die op die van thuis lijkt…

Avondeten simpel gehouden met iets kant-en-klaars. Vraag me niet meer hoe het heet maar het was prima te kanen. Morgenvroeg weer verse G.O.A.T. bowl al heb ik geen nieuwe proteine poeder met bananen smaak gevonden, toch een gemis. ;)

Morgen de eerste dag officieel door de Dolomieten, ik eindig op een camping waar ik vorig jaar ook had willen overnachten, maar toen vol was. Hopelijk valt de temperatuur als ik wat hoger kom weer wat mee, maar ik ben bang dat dat de rode draad van deze vakantie wordt, ach, ik laat het niet m’n vakantie verpesten en heb net zoveel #zinin! om de prachtige bergen van de Dolomieten te ontdekken!

Foto’s heb ik vandaag niet veel gemaakt zoals jullie kunen voorstellen was er op de snelweg niet veel te fotograferen, net wel nog even gestopt om een kiekje te maken van Lago Iseo, schitterend!