Hoogste pas van Europa!

 Vandaag begon de dag weer lekker op tijd, rond 7u opgestaan en aangezien ik me gister een ontbijt had besteld (luxe zeg!) dat pas om 7:30 klaar zou zijn was ik maar gelijk begonnen met opruimen. Zodoende was ik al een flink eind opgeruimd voordat ik het ontbijt ging halen. 

Er gaat toch niks boven een vers stuk stokbrood en croissant! Lekker wat mierzoete jam erop en ik barstte gelijk van de energie, gek he.. 

Nadat ik nog even uitgebreid goedendag heb gezegd met mijn lieve buren, een Duits koppel met werkelijk het schattigste 10 maand oud kindje ooit, ging ik rond 9u weer de weg op.

Het eerste stuk voerde me door een gave vallei, door het bos, echt een stuk wildernis. Met 16c op het dash was het ook haast fris te noemen.. 

 En toen, na een kleine klim, reed ik opeens geheel onverwacht, Italië in!

 Ik was er heilig van overtuigd dat ik vandaag nog geheel in Frankrijk zou blijven. Hier reed ik na een tijdje een stukje snelweg op van een minuutje of.. 5. Maar bij de afslag vergiste ik me, en reed ik weer terug de snelweg de andere kant op! Stom, maar ik dacht, ach 5 minuutjes en dan weer terug de goede kant. Maarrrr nee, de Italianen vonden het niet nodig daar ook een afslag te maken en zodoende moest ik dus een goede 10-15m de verkeerde kant oprijden voordat ik weer kon omdraaien... 

Nouja, stommiteiten daargelaten kwam ik al snel weer een picturesque achtig fort tegen;

Daarna begon ik al snel aan de klim van Col de Mont-Cenis, jep en dus ook weer terug in Frankrijk! Daar even kleine plas en foto pauze gehad. 

Toen verder omhoog en daar openbaarde zich weer eens een onwerkelijk mooi landschap. 

Daarna begon ik al vrij gauw aan de klim van Col Val D'Isere. Wat dus met een hoogte van 2770m de hoogste verharde pas van Europa is. Wat dus maar een 32m minder is als de Col de la Bonette van gister. Bizar wat je opeens op 2 dagen tijd ff doet... 

Op het hoogtepunt van de pas vond ik persoonlijk de uitzichten niet eens zo special, de uitzichten op de Bonette gister waren veel weidser en indrukwekkender. Maar toch, je mag er niet over klagen... Waar ik ook niet over zal klagen was de temperatuur daarboven, met een milde 20c was het ff heerlijk afkoelen tegenover de 30c in de dalen.. 

Een stukje verder op de afdaling was het ook niet bepaald een lelijk uitzicht..

Wat volgde was het een na het andere verlaten ski dorp. Immense hotels en eindeloze chalets voerde hier de boventoon, ik vindt de bouwstijl ervan wel cool maar het toeristische gehalte is wel erg hoog.  

Daarna kwam nog even Col du Petit-Saint-Bernard, welke uiteraard ook weer een aantal indrukwekkende uitzichten tentoonstelde. 

Onderweg had ik 'm natuurlijk al gespot, de hoogste berg van Europa is natuurlijk niet te missen, maar als je dan korter bij komt en je doorkrijgt hoe immens groot deze berg is.. Wauw. Mega bucketlist item afgestreept hoor. Ik zit nu letterlijk in de schaduw van de berg dit te typen, om 6u was de zon er al achter verdwenen. Echt zo bizar groot en gaaf om daar onder te staan. Onderweg zag ik nog wat mega gletschers, maar ik had toen echt ff geen zin om met 30c en een kokende motor weer stil te gaan staan. Die foto's maak ik morgen ff. 

Toen ik bijna bij de camping was, bleek het laatste stukje over een gravelweg te voeren.. En jullie weten dat ik geen held ben als het aankomt op off-road.. Maar goed, ding in enduro stand (alle hulpmiddelen op standje maximaal en motor in de laagste stand) en rustig aan. Onderweg haal ik 2 hikers in, en toen ik bij de receptie eenmaal al m'n zooi had uitgedaan en me aan het melden was kwamen deze 2 heren ook aanlopen. Blijken het 2 Engelse dudes te zijn en de vriendelijkheid zelve. Dus gelijk aan de praat en samen aangemeld en zoals het bij de mannen gaat, gelijk vrienden gemaakt. Dus samen maar een plekje op het immense camping veld uitgezocht en in de schaduw de tenten opgezet. 

Toen maar even bij het camping restaurant een biertje samen gedronken en aangezien ik echt enorme honger had maar even wat eten besteld. Voor een tientje een stukje lasagna waar je net een holle kies mee vult, maar goed. Voor de rest is deze camping dikke prima, werken er 2 bloedmooie Italiaanse meiden in de bediening en zijn de faciliteiten prima en schoon. En met zo'n uitzicht als hier.. 
 

Morgen een lange, waarschijnlijk bloedhete, snelweg rit van bijna 400km op de planning. Maar niet voordat ik de Matterhorn gezien heb! Niet echt #zinin maar aleh, het is wat het is.