Rain & Thunder!

 Vandaag begon de dag weer goed, uurtje of 7 uitgerust wakker en na een simpel ontbijt begonnen aan het opruimen, wat ondertussen routine begint te worden. Voor m'n gevoel ben ik er steeds sneller in. Maar toch rustig aan gedaan want tenslotte ben ik op vakantie. Erg te spreken over deze camping btw, ik weet niet of ik het gister vermeld had, maar uitstekende voorzieningen en heerlijk gegeten bij het restaurant; Gratin de Ravioles du Dauphine; oftewel heel veel kaas en wat pasta in een bakkie, maar lekker! 

Rond een uur of half 10 de weg weer op en begon al gelijk met een mooi bosweggetje, niets geks maar wel lekker om ff erin te komen. Heupjes lekker los draaien in de bochtjes en gas erop! En al snel had ik 'best een aardig'  uitzicht te pakken.

Een stukje verder moest ik maar weer stoppen om deze juweeltjes op de gevoelige plaat te zetten, heel vervelend... 

Niet lang daarna had ik weer best een aardig uitzicht over de vallei nabij het plaatsje Gap, weer ff gauw een plaatje geschoten langs de weg.

Daarna flink wat doorgaande 'saaie' wegen, wat ergens wel ff lekker was, ondertussen was het kwik alweer gestegen na een graadje of 27+. En op die wegen kun je vaak goed doorrijden dus lekker wat rijwind koeling. Toen kwam ik uit op een weg wat me uitzicht bood op Lac de Serre-Ponçon, daarboven was het kwik alweer naar 30c gestegen en de zon brandde ongenadig hard, ik was dan ook dringend opzoek na een beetje schaduw. Uiteindelijk maar in de minieme schaduw van een flinke struik even gepauzeerd en deze plaatjes gemaakt van dit prachtige meer.. 

En dat meer, dat bleek dus een stuwmeer te zijn, de schaal valt natuurlijk niet over te brengen op een foto, maar dat was echt huge! 

Hierna volgde weer een stuk doorgaande weg, nogmaals geen straf met die temperaturen en uitzichten. Toen draaide ik een onschuldig ogend bosweggetje in, en opeens viel me op..

42km deze weg volgen!

En wat een gave weg was dit, mega krap en technisch, weer vrijwel geen verkeer en -schitterende- natuur... ik laat de plaatjes voor zich spreken.

Daar ook maar even gepauzeerd, de temperatuur was daar flink gezakt tot een graadje of 20 en er stond een flinke wind tussen die enorme rotsmuren in, dat was echt ff genieten. Ondertussen begon het echter flink te betrekken, uit voorzorg maar alvast de regenbroek aangedaan (dat is een p.i.t.a. om te doen dus liever op t gemak als het nog droog is). En dan komt een groepje van 3 Fransozen langs op de motor die vriendelijk zwaaien. En toen ik een stukje verder was haalde ik ze netjes in, soms ligt het tempo gewoon net wat hoger. 

Vlak daarna begon het opeens goed hard te druppelen, ik gauw motor aan de kant, regenjas aan, waterdichte (midseason) handschoenen aan, en maar weer door. Na nog geen 5min was ik van binnen natter dan buiten van het zweten en de regen was zo goed als gestopt. Ik maar weeer stoppen, regenjas uit, en van de gelegenheid even gebruik maken te plassen. Ik ben nog niet terug bij de motor of het begint echt hard te druppelen, ik vloeken, regenjas maar weer aan, maar wel zomerhandschoenen, geen zin in nattere zweethanden dan van de regen. En met dat ik weg wil rijden komt het groepje Fransozen me voorbij, aansluiten dan maar. Ondertussen begon het echt -hard- te regenen en onweren, maar de Fransozen hielde een gematigd tempo erin en ik had zoiets van, waarom de held proberen uit te hangen in deze omstandigheden en ze met gevaar voor mezelf en hun in te halen. Ik ben ze dus maar gevolgd voor een kilometer of 20. 

Normaal hou ik er totaal niet van om in een groep te rijden, dan ga ik teveel kopiëren in plaats van m'n eigen ding te doen. Maar in dit geval vond ik het echt niet erg, door de 2 voor me wist ik wel ongeveer waar ik kon rijden en door op hun gedrag te letten kon je goed inschatten wat voor een bocht eraan kwam. Natuurlijk moest ik een keer de andere kant op en toen heb ik ff geflitst en gezwaaid en kreeg ik een zwaai terug, weer dat broederschap onder motorrijders. 

Natuurlijk had ik niet vooruit gekeken wat voor een weg ik zou volgen, ik moest nog maar iets van 30-40km tot het eindpunt, maar ik had er geen rekening mee gehouden dat ik nog een ontzettend krappe, doch gave, col zou rijden. In de stromende regen.. en dat zonder iemand voor me om het voor te doen! Ik ben op die 30km ofzo werkelijk 2 mensen tegengekomen, en dat was maar goed ook, want in de regen, krappe wegen en haarspeldbochtjes... Niet mijn favoriet, maar ik wist dat ik ze lekker breed kon aansnijden en dan ontwikkel je vanzelf het zelfvertrouwen dat je bandjes je wel op de weg houden. Uiteindelijk dus nog best ff van kunnen genieten, het was wel een ervaring zeg maar. 

Toen kwam ik (alweer) op een weg terecht waar de Fransen het een goed idee vinden om een idiote hoeveelheid grind te strooien, waar het goed voor is mag joost weten maar het rijd alsof je op een gravelweg rijdt. Je voelt je motor soms gewoon beetje glijden, ik ben dus echt geen held in zulke low-grip omstandigheden. Eerder op de dag ook al zo'n weg gehad en dan zit je dus echt kilometers achter elkaar met geknepen billen te rijden, vreselijk irritant. 

Dat was de klaagzang van vandaag. 

Eenmaal aangekomen op de camping hoorde ik het rommelen.. ik tegen de receptie mevrouw, volgens mij moet ik me haasten met de tent opzetten. Op buienradar was het 1 grote rode vlek... Dus in alle haast de tent opgezet, gelukkig begin ik er wel handigheid in te krijgen, maar ik had em nog net niet helemaal opgezet brak de hemel open. Komt me toch een partij regen uit de lucht... Ik maar alles snel in de tent gelegd en snel erin gaan schuilen. Stoeltje opgezet en maar op m'n telefoon tokkelen, want ik had m'n eten, kookgerei en kledingtas nog in de motor zitten. En geloof mij, op die 5meter en 30sec dat het me zou duren dat eruit te halen, was ik doorweekt geweest.  

 

 

Ondertussen is het weer droog hier en dat zou het komende dagen als het goed is blijven, fingers crossed. Loop ik net na de winkel die hier op 200m afstand zit, en wat zie ik hier op de camping staan, 3 wel heel bekende motoren.. Ik kijken, blijken het de 3 Fransozen te zijn waar ik al die kilometers mee heb gereden! Klein wereldje, natuurlijk ff getracht een praatje te maken, maar helaas spraken ze alleen maar Frans. Wel nog ff met handen& voeten, "Ducati red multistrada, uhh Rain rain i followw yes??"  duidelijk weten te maken dat ik dat was die hun volgde en opeens viel het kwartje bij ze en kreeg ik een paar brede glimlachen en thumbs up. Leuk momentje! 

 

Morgen verwacht ik weer een spectaculaire (warme!) dag bij Gorges du Verdon. #zinin! 

 

 

Madeleine, quelle beauté!

 

Vanmorgen in alle vroegte wakker geworden en ik had gelijk zin in de dag, lekker wat eitjes en stukjes lokale worst ontbeten en omstreeks 9uur was ik alweer klaar voor vertrek. Het was toen nog een acceptabele 22c. Na gedag te zeggen tegen mijn nieuwe vriendje de salamander weer de weg op. 

 

 Het duurde niet lang of ik was alweer zo onder de indruk van het uitzicht dat ik maar een fototje heb gemaakt, niet de beste setting, but you get the picture.  

En die uitzichten vandaag, daar was geen houden aan...

Maar dan rij ik bij Saint-Pierre d'Albigny de berg over en opent een onwerkelijke grote vallei voor me.. En op de achtergrond, de eerste besneeuwde bergtoppen, hier kom ik voor!! 

 

 In dit dorpje had ik alvast een echte Franse Boulangerie gepint en daar dan ook door een ontzettend vriendelijke Francaise geholpen in haar beste Engels. Natuurlijk een lekker stokbroodje, croissantje en omdat het vakantie is een koffiewafel gehaald. En wat wilt het toeval, nog geen 2m verder kom ik werkelijk het meest perfecte bankje ooit tegen, rustige weg, uitzicht en in de schaduw! Wat wil je nog meer..

Daarna volgde een flink stuk snelweg waar de temperatuur flink opliep na zo'n 30c of meer, gelukkig was het niet druk en kon ik goed doorrijden, maar het zal een maf gezicht zijn geweest voor de overige weggebruikers dat ik dat de helft staand heb gedaan zodat ik maar wat airflow in m'n motorpak krijg. Zo'n groot windscherm heeft natuurlijk het nadeel je flink wat airflow te ontnemen. Ik zou het ding niet willen missen op de snelweg maar met 30c kijk je bijna jaloers naar de naked rijders... (Nee geen naakte rijders, het type motor... viezerik)

Toen kwam toch wel een beetje de verrassing van de dag, Col du Madeleine. Na een heel steile klim via een ontzettend smalle weg kom je opeens boven de bomengrens, en begint het kwik te dalen na acceptabele niveau's, heerlijk! Eenmaal bovenop de col wacht een uitzicht waar de passen in Zwitserland een puntje aan kunnen zuigen.. Ik laat de foto's voor zich spreken... 

 

Korte video impressie op youtube 

In de verte zie je een berg echt boven de andere uitsteken.. ik dacht al meteen 'het zal toch niet Mont Blanc zijn?' En jawel, bij nadere bestudering van het info bord...

Was ook wel ff een leuk momentje te bedenken dat ik over een weekje ofzo, daar onder die berg ga kamperen.. Maar eerst nog ff stukje zuidelijker!  

Na de veel te snelle afdaling richting tropische temperaturen volgde weer een stukje lokale 90 wegen, waar ik een wel flink rappe local voor me kreeg. Soms denk je bij jezelf, dit gaat hard genoeg die ga ik niet proberen in te halen. En dat was een goed idee, meneer reed overal langs en tussen en omdat de auto's hem eerst zagen, keken ze natuurlijk in de spiegel en gingen ze ook opzij voor mij. Toen ik bij m'n afslag bij toeval naast em kwam te staan bij een stoplicht heb ik 'm ff de thumbs-up gegeven en een boks. Verder dan een 'ca'va, its HOT hey'  schreeuwen kwamen we niet, maar dat stukje broederschap onder motorrijders blijft mooi.  

Toen draaide ik de Col de Galibier op, en echt... wordt het beter dan dit? Allemachtig wat een landschap...

 
Na de afdaling, op wederom prachtige wegen waar ik meermaals tegen mezelf heb moeten zeggen m'n tempo te matigen.. Kwam ik (gelukkig) alweer snel bij m'n volgende camping. Onderaan de fameuze Alpe'd'Hueze. Ik ga die berg zelf niet op (verkeerde richting en volgens mij niet eens doorgaand). Maar het uitzicht vanaf m'n tentje is fenomenaal. Om je dan te bedenken tegen deze bergwand een weg omhoog loopt en ze daar omhoog fietsen...

Morgen weer een dag, en ik kan niet wachten wat het brengt, tegen het einde van de middag wel wat regen voorspeld, maar 50/50 kans volgens buienradar, we gaan het meemaken. 

En de route van vandaag kan natuurlijk niet ontbreken: 

 

 

De "tussendag" ...

 Vanmorgen vroeg wakker geworden met een grijze lucht. Ik zou toch zweren dat er geen regen voorspeld was, maar jawel, ben nog geen 5m wakker begint het te druppelen.. Even snel op de weerapp gekeken en het was een buitje van niks, maar om 9u kwam een onweerswolk gevaarlijk dicht bij.. Shit! Snel eten, koffie na binnen gooien (gvd das warm, gek he?) en als een malle beginnen op te ruimen. En jawel, rond 9u bind ik alles vast op de motor en begint het weer lichtjes te regenen. Maar niet zo hard dat ik m'n regenjas en broek aan wou doen, dat was best ff een gok, want mijn motorjas/broek zijn niet waterdicht zonder die... 

Maar het pakte goed uit, nog wat druppeltjes gehad, maar ik kon weer goed doorrijden en had na één uur en een kwartier al 100km erop zitten, en dat op binnen wegen... De donkere wolken weken al snel voor blauwe lucht en het begon aardig op te warmen. Aan bankjes weer een groot gebrek in dit deel van Frankrijk maar in een bos kwam ik iets van een boshut tegen met een bankje, mooi. Kreeg wel wat rare blikken van passerende werklui maarja. 

 

Zoals de titel al zegt had ik dit echt gezien als de tussendag tussen de Vogezen en de Alpen in, en voor een groot deel klopte dat ook. Maar zo ter hoogte van Belleydoux begon het toch weer aardig spectaculair te worden. 

En van daar uit werd het alleen maar beter. 

 

En daarna begonnen de leuke bergweggetjes ook weer te komen, dat was weer ff wat discipline opbrengen om niet te gek te gaan rijden...

 Zo rond Artemare besefte ik me, hier zijn geen tussendagen, alle dagen tellen hier gewoon... 
 

Zo rond dit punt begon een probleem toch wel penibel te worden, in Frankrijk doen ze niet echt aan bemande tankstations met een winkeltje. Dus ergens even wat water halen is lang niet zo vanzelfsprekend... Het ene litertje wat ik die ochtend had meegenomen was toch echt op, en met 27c + tegen die tijd was het ook hoogtijd voor wat meer.. Gelukkig reed ik in Artemare langs een zaak met heel groot "TABAK" erop, maar ik zag in een flits een koelkast staan, en daar met liefde 2,50 voor een anderhalf liter fles betaald... 

En toen reed ik bij Lac du Bourget langs een steile bergwand omhoog en had ik een certified 'holy fucking shit' momentje... 

 

 

 Wanneer een foto meer zegt dan 1000 woorden.

 Tegen een uur of 3 alweer aangekomen bij een camping, geen receptie te bekennen, sterker nog geen mens te zien... Staat een 06 nummer op een blaadje, geen gehoor... Alternatief 06 nummer, biep biep biep... Belt ze terug, spreekt ze natuurlijk alleen Frans en totaal geen Engels en legt ze neer na wat over en neer "No parle Francais, Anglais svp?" Ja dikke doei, ik ga wel na de volgende camping in hetzelfde dorp. Daar een mevrouw die ook geen woord Engels spreekt, maar ze zegt 'un moment svp'  (ofzo) terwijl ze iemand opbelt. Gelukkig komt er nog een mevrouw bij die 3 woorden Engels spreekt, nouja voor 14e (incl stroom) de nacht gaan we niet klagen. Dat doen we wel nadat we de faciliteiten gezien hebben.. Het is een wonder dat ze normale WCs hebben, sterker nog, één zo'n vatsig hok heeft nog zo'n staand schijt ding, voor de nostalgische Fransen ofzo...? 

 Morgen zit ik onderaan de Alpe'd'Huez, hopelijk op een fatsoenlijke camping, krijg langzaamaan wel genoeg van dit spartaanse gedoe, betaal met liefde wat meer voor fatsoenlijke, moderne douche's en wc's.. 

 Nouja, als het klinkt dat ik klaag dan lijkt dat maar zo, zit nog steeds met fantastisch weer midden in Frankrijk, en morgen officieel echt de Alpen in! #zinin!

 

Dag 2 De Wowgezen

 Vanmorgen vroeg wakker geworden en dan duurt het een paar tellen om te beseffen waar je bent... In m'n tentje, met m'n Italiaanse volbloed, in de heuvels van de Vogezen, heerlijk! Op m'n gemak ontbeten met wat overgebleven was van m'n G.O.A.T bowl (ja zo noem ik m'n griekse yoghurt/proteineshake/blauwebessen/banaan bakje echt) mn spullen ingepakt en aangezien ik echt veel te veel meeneem, draaide ik pas rond 10u weer de Franse wegen op. 

En wat voor een wegen, wat uitzag als een saaie doorgaande weg op de map, was een supersnelle vloeiende prachtweg door de valleien. Al draaide ik al snel een superbochtige weg bosweg op. Na een kleine 1.5u gereden te hebben waarbij ik voor m'n gevoel niet 1x op het midden van de band heb gereden kwam ik aan bij een oorlogsmonument van de Eerste Wereldoorlog, daar was ik wel even onder de indruk van hoe mooi ze dit monument hebben neergezet, in Frankrijk is de Eerste Wereldoorlog duidelijk nog niet vergeten. Nadat ik met een lekker stukje echte Franse Baguette het allemaal wel gezien had weer snel de weg opgegaan, want die wegen, daar kreeg ik maar geen genoeg van! 

Totdat ik dit uitzicht tegen kwam... Holy crap, en ik maar denken dat in de Vogezen maar wat heuveltjes zouden zijn... Ik waande me haast weer terug in Zwitserland! 

 

Wat had ik me daar in vergist! Het een na het andere 'wow wat een uitzicht' moment volgde elkaar op. En dat vergezelt met heerlijke wegen en vrijwel geen ander verkeer. Ik heb mezelf echt moeten toespreken rustig aan te doen want ik moet nog heel wat kilometers maken de komende weken... 

Ik heb een stuk van de "Route des Cretes" gereden, dat was echt een aanrader. Maar "Le Grande Ballon" had ik meer van verwacht, hoewel het uitzicht behoorlijk indrukwekkend was, was het dat ook eigenlijk wel. Naast een mega drukke parking, weet ik nu waar het insecten probleem vandaan komt, die zijn allemaal daar! Allejezus wat daar allemaal in de lucht vloog, ik ben er letterlijk van langzamer gaan rijden zodat ik m'n vizier niet gelijk vol had zitten.. 

Maar wel mooi uitzicht! 

 Uiteindelijk werd het wel een lange dag, tegen 2u was ik wel weer toe aan een pauze, maar denk je dat je dan een bankje tegenkomt in de schaduw? Tuurlijk niet. Uiteindelijk van ellende maar bij een inham aan de weg gaan staan en even wat broodnodige rust gepakt. 

 

Na 280 kilometers dan toch weer bij de camping (Le Domaine d'Aucroix) aangekomen, heerlijk rustig hier, geen buren, geen doorgaande weg in de buurt, geen trein, wat een rust. En dat voor 14e per nacht! 

 

 
Morgen door naar Lac du Goulet, nabij Geneve, dan sta ik echt aan de uitlopers van de Alpen en verwacht ik alleen maar meer 'wow' momenten. Wordt komende week helaas wel wat regen voorspeld op mijn route, maar wie weet heb ik geluk en rij ik zo tussen de druppels en buien door... ;-)