Last but not least

 Ik kan eigenlijk ook niet anders meer beginnen dan met...

Vandaag begon de dag, vroeg! Ik werd alweer om 6u wakker en aangezien ik gister er lekker op tijd in lag was ben ik maar opgestaan. Weer lekker ontbeten (yep, weer skyr kunnen scoren in DL!) en rond half 9 was ik alweer klaar om te vertrekken. 

Het eerste stuk was snelweg, en helaas was daar al gauw een flinke file door werkzaamheden. Nou ja, helaas, als motorrijder kun je dan alsnog er gewoon lekker tussendoor, en voor de betweters; ik weet dat het niet mag in DL, maar ik ga geen 10km lang stapvoets rijden en bakken tussen de koekblikken in als er een perfect veilige manier is voor me om er tussendoor te rijden, weliswaar op een rustig tempo en op blijven letten. 

Anyway, na het stuk snelweg volgde nog een flink aantal kilometers op redelijk saaie doorgaande wegen en dorpjes. Al schoot het wel redelijk op, eenmaal een stukje voorbij Bad Tölz werd het lekker rustig op de weg en volgde een weg met aan een stuk vloeiende bochten. Wat blijft het lekker met 130 een lange bocht insturen, door kijken en het gas erop houden. Toen volgde eigenlijk totaal onverwacht opeens een bordje met Oostenrijk, landsgrenzen blijven soms toch een raar iets. 

Hierna volgde weer een kleine verrassing, in het midden van een bos opeens een tolpoortje, 6euro aftikken en ik mocht door. Na een klein stukje bosweg openbaarde opeens een machtig mooi meer. 

Was ik dit maar tegengekomen op de dagen dat het 35c was, je kon zo naast het water parkeren en een duik nemen.. Al kan ik me wel voorstellen dat het daar erg druk kan worden, daar was het wel op ingericht namelijk. 

Na weer wat saaie doorgaande wegen, volgde opeens een van de lekkerste wegen van de vakantie, weer zo'n bosweg waar geen hond te bekennen was en de bochten aan een stuk door vloeiend en snel waren. Daar heb ik de multi weer even kunnen laten brullen en ik zelf ook; van plezier! 

Maar opeens openbaarde nóg een meer zich, en net toen ik dacht dat het bijna niet mooier kon, was dit meer toch nèt een stukje indrukwekkender! Hier maar even een pauze gepakt en genoten van een van de laatste uitzichten met bergen deze vakantie.  

Hierna was ik alweer vrij kort in de buurt van Schloss Neuschwanstein, het dorpje ernaast was weer een behoorlijke toeristenval, maar wel een indrukwekkend slot! 
 

 Toen even door en zien of ik een glimp kon opvangen van het befaamde Schloss Neuschwanstein, en jawel, in de verte openbaarde het zich op een heuvel, echt wel heel gaaf! 

Toen weer gauw omgedraaid omdat ik wist dat ik nog een 200km aan snelweg te gaan had. Onderweg daarvan geen foto's genomen, niks noemenswaardig te zien. Eenmaal aangekomen op de camping, de tent in de volle zon opgezet, even gedouched en door na de pizzeria naast de camping, op de laatste echte vakantiedag heb ik me nog even een prima pizza laten smaken!  

Morgen het laatste stuk naar huis, voornamelijk snelweg maar halverwege nog een stukje binnendoor gepland, even de heupen losgooien en wat afwisseling op de snelweg kilometers. Vandaag was al flink wat kilometers met grofweg 200km binnendoor en 200km snelweg, maar morgen staan er 500km op de planning, dat wordt een houten kont! 

Wel zoals altijd weer #zinin! morgen, ik kijk er wel naar uit om m'n poeskes te knuffelen, in m'n eigen douche te douchen zonder timer, in m'n eigen bedje te slapen en niet iedere ochtend en middag alles in&uit te pakken. Ik kan niet beloven dat morgenavond gelijk weer een blog online komt, denk dat aan de ene kant de dag zelf niet bijster interessant zal zijn, en dat ik bij thuiskomst bekaf zal zijn en genoeg te doen heb met uitpakken en opruimen. Ik denk dat ik in de komende paar dagen ergens probeer een soort van recap te doen ofzo en wat highlights op een rijtje zet, iets in die richting. 

In ieder geval bedankt voor het meelezen en voor de leuke reacties!💗

 

Rainy day

 Vandaag begon de dag... 

Uitgeslapen! Ik moest noodgedwongen wachten totdat de campingeigenaar er was om 8 uur omdat ik mijn koelboxje in hun ijskast had gezet de avond van tevoren. Daarom dus verplicht 3x omdraaien (vervelend hoor) totdat het tijd was om eindelijk m'n blaas te legen en het ochtendritueel in de badkamer te doen. 

Helaas klopte de weersvoorspelling als een bus, het regende. Ik had een kleine 100km te gaan naar het BMW museum in München, dus maar m'n regenpak aangetrokken en m'n redelijk dikke all-season waterdichte handschoenen. Ik was gauw genoeg op de snelweg en daar begon de fun. In Duitsland lopen ze nog wat achter bij het leggen van zoab (zeer open asfaltbeton, het asfalt wat in NL vrijwel standaard is). Dus ondanks dat het eigenlijk niet eens zo hard regende, was het opspattende water van de auto's en vrachtwagens voldoende om het een zeer natte bedoeling te maken. Het zicht was gereduceerd tot een 100-200m, langs vrachtwagens rijden was alsof er een hogedrukspuit op je gericht werd en de weg zag eruit als een spiegel. Desondanks werd ik natuurlijk weer een aantal keer ingehaald met snelheden waarvan je denkt ..... 

 Anyway, eenmaal onderweg kwam ik er al heel snel achter dat mijn pinlock vizier (een soort dubbele laag voor achter je vizier wat voorkomt dat je vizier beslaat) - niet bepaald werkte. En door mijn pogingen m'n vizier ontwasemen door het wat open te zetten, kwam er water aan de binnenkant van het vizier en was het dubbel... 3 letter woord beginnend met een K.. 

Bij het eerste de beste tankstation eraf, en zo goed en kwaad als ik kon met het papier de binnenkant gedroogd en wat bleek, de pinlock was los gekomen! Wat een ondingen zijn het toch ook, niet de eerste keer dat me dit gebeurd. Na even goed droog te hebben gemaakt tussen de pinlock en vizier, het ding weer op z'n plek geduwd, en gehoopt op t beste.  

Weer onderweg begon het flink druk te worden, niet heel gek natuurlijk op de route richting zo'n grote stad als München. Na wat filerijden waarbij ik natuurlijk rustig tussen de auto's door laveerde schoot het toch best op. Eenmaal in München werden de wegen wat smaller en moest ik me toch echt aanpassen aan het verkeer, hoewel ik ook daar af en toe gebruik kon maken van wendbaarheid en breedte van de motor. Nog even flink liggen schelden op mijn navi-telefoon, die ondanks een regenhoesje opeens een eigen leven ging leiden omdat er water tussen de poncho en het scherm was gekomen, niet handig als je niet bekend in een grote stad. 

Eenmaal aangekomen bij het enorme BMW complex, bijna de personeelsingang ingereden, oeps. Gelukkig was ik duidelijk niet de eerste want er hing een bordje wat aangaf waar de publieke garage was. Toch even raar om met een motor een ondergrondse garage in te rijden met 99% auto's.. Maar goed, ik wou de motor toch echt even veilig en droog hebben staan. Want ik had er natuurlijk ook eraan gedacht dat ik niet in mijn motorkleren door het museum wou banjeren. Dus korte broek onder de motorbroek aangedaan, gewone schoenen meegenomen en de motorkleding in de koffers gepropt.

Toen naar boven, kwam ik uit in het BMW Welt gedeelte. Erg gaaf opgezet met een grote open ruimte en waar natuurlijk heel wat modern BMW spul was opgesteld, van gave BMW M's, tot Mini's en Roll Royce. Maar ook motoren, natuurlijk even proef gezeten en m'n Ducati kan opgelucht ademhalen, er was niet 1 model bij waar ik meteen zoiets had van 'woah dat zit lekker, dat moet ik hebben'. 

Jammer genoeg viel de geplande wandeling over het olympiapark in het water, ik kon nog net een gedeelte van het imposante dak zien.   

Toen door naar het museum gedeelte, helaas moest je dan alsnog naar buiten, weliswaar wel een loopbrug over de openbare weg, maar niet overdekt. Duidelijk niet aan gedacht aan de regenachtige dag waar de motorrijder geen jas bij zich heeft, jammer bmw; gemiste kans. 

Na een veel te duur broodje te hebben gescoord in de bistro, begonnen aan de tour. Ontzettend modern en gaaf opgezet, overal tekst en beeld. En natuurlijk oude en nieuwe modellen. Ontzettend veel informatie te vinden als je zin hebt om dat allemaal te lezen; dat had ik niet. Ik wil gewoon gave auto's en motoren zien! 

En eerlijk gezegd; dat viel mij best tegen. Ja er waren wel gave auto's te zien, maar ik had er op een of andere manier meer van verwacht. Er zat veel oud, one-offs en vooral veel concept spul bij. Maar gelukkig wel ook wat echte racers, dat blijft toch echt mijn favoriete categorie. Om die auto's waar ik talloze malen in de sims voor heb gekozen in het echt te zien, heel gaaf! 

Ik was er eigenlijk vrij snel doorheen, ik denk dat ik er een kleine 1.5-2uur heb rondgelopen. Niet geholpen natuurlijk door de enorme drukte, ik was duidelijk niet de enige die op een regenachtige dag iets binnen wou doen. Er liepen opvallend veel Amerikanen tussen, je pikt ze er echt zo tussenuit. 

Eenmaal terug in het Welt gedeelte nog een rondje gelopen, kijken of ik wat gemist had, maar behalve de shop met extreem dure zooi met een BMW logo op, niet. Dus maar weer richting de motor en de regen... 

Google maps stuurde me vervolgens niet over de recht-toe-recht-aan snelweg.. Die was geblokkeerd volgens hem, de snelste weg wat ie voorstelde was zeker een half uur langer over binnenwegen.. Leuk hoor. En de regen was echt niet minder geworden in de tussentijd.. Goed, na een dikke anderhalf uur was die beproeving ook weer doorstaan en na een korte stop bij de lokale supermarkt weer aangekomen op de camping, waar ik de natte spullen gelukkig in een heel warm douche/was gebouw aan een rekje kon hangen te laten drogen. 

Na een zeer welkome warme douche, maar weer een lokaal restaurant uitgezocht om wat te gaan eten. Het ontbrak me echt aan inspiratie om zelf te koken en ja, het is tenslotte vakantie. Onder het genot van een prima bacon burger met zoete aardappelen m'n blogje getypt en eenmaal terug op de camping al wat kleine voorbereidingen gedaan voor morgen. 

Ik heb besloten m'n bezoek aan het Adelaarsnest voor nu uit te stellen. Een van de USP (unique selling point) hiervan is het uitzicht bovenop, maar ik redeneer zo; wat ga ik daar zien wat ik deze vakantie niet al 20x heb gezien? Meer van hetzelfde dus, ik wil er zeker wel eens heen; al is het alleen al voor de historische waarde. Maar op dit moment ben ik er langzaam wel weer een aan toe na huis te gaan. Het is mooi geweest. 

Morgen heb ik een nog een route klaarstaan die me nog een keer door de 'foothills' van de Alpen voert, niet zo heel ver hiervandaan is Schloss Neuschwanstein, als je het niet kent, google het maar eens. Als er 1 'fairy tale' kasteel is; dan is het dit wel. Ik heb wel iets met kastelen dus deze staat al lang op mijn lijst. Echt bezoeken ga ik 'm niet, daar moet je meer tijd voor uittrekken en moet je echt zonder bagage doen. Komt misschien nog wel een keer. Maar ik ga wel even kijken of ik er wat van zie ergens. En dan de snelweg op om te eindigen in de buurt van Ulm, of als de dag vlot vordert; een stukje verder, scheelt me overmorgen weer wat. 

Dus, #zinin! morgen, bijna weer in mijn eigen bedje slapen en m'n ritme en workout-regime weer oppakken. Dat mis ik ondertussen toch ook wel!

Geen route kaartje voor vandaag, Priem Am Chiemsee - München was echt niet spannend genoeg daarvoor, al was de rit zelf het wel ;) 

The sendoff

 Jep, vandaag begon de dag.. uitgeslapen! Ik werd een uurtje of 5 wakker en moest zo nodig na de wc dat ik maar ben opgestaan, normaal verdring ik het en val ik weer in slaap. Maar vandaag het hele riedeltje van slaapzak open, uit de liner kruipen, broek aan want koud, op de slippers door het natte gras en omgekeerd weer terug m'n (btw geweldige) slaapmat op. Al gauw viel ik weer in slaap, maar waar ik normaal tegen een uurtje of 6, half7 weer wakker word en opsta omdat m'n blaas op springen staat, sliep ik nu doodleuk door tot ruim half 8... Voordat ik goed en wel m'n ontbijt op had en begon op te ruimen was het bij 9 uur en begon de lucht errrrg donker te worden. En jawel, al gauw kwam het met bakken uit de lucht! 

 

Ik heb mezelf dus echt vervloekt, de ene keer dat ik eens uitslaap heb je dit.. Als ik gewoon op tijd was opgestaan had ik tegen de tijd dat het ging regenen op de motor kunnen zitten... Nou ja, gelukkig heb ik een fijne tent en kon ik alles behalve de tent zelf gewoon droog inpakken. En tegen de tijd dat ik klaar was om de tent in te pakken, was de regen al grotendeels opgehouden. Viel uiteindelijk wel mee dus.

Gisteravond laat nog een bijzonder tafereel aanschouwt, er kwam een spierwitte wolk aanzetten over het dal, echt vlak boven de grond. En die trok recht over de camping heen. Alsof je een special effect van een film live meemaakt, heel gaaf. Komt vast niet over op foto of film maar goed.

In ieder geval, ik zat dus vlak onder de start van de befaamde Grossglockner. Ik was nog geen 5minuten onderweg en ik mocht al de 36,50 aan tol aftikken en toen begon ik aan de klim. Deze keer geen ellenlange smalle bergweggetjes en ontelbare haarspeldbochten. Nee gewoon een flinke 2, soms 3 baans weg waar het gelukkig redelijk rustig was. De reden werd al snel duidelijk, hier komen gewoon de touringcar bussen omhoog! Ik kwam op een gegeven moment ook een soort van parkeerplaats tegen, bedoeld denk ik om bij drukte de touringcars te laten wachten ofzo, echt mega groot opgezet. 

 

Al gauw draaide ik het stuk richting het uitkijkpunt op van de Grossglockner zelf. Supergroot opgezet met meerdere parkeerplaatsen en zelfs een parkeergarage! Gelukkig mochten motorrijders helemaal doorrijden tot het eind en zodoende kon ik een oogje in het zeil houden terwijl ik van het uitzicht genoot over de imposante vallei en bergwand. Schijnbaar was hier tot 1850 een enorme gletsjer die de hele vallei vulde, op de foto's kun je zien hoe ver dit terug is getrokken, dat is wel echt bizar te noemen, een duidelijk teken van de opwarming van de aarde. 

Op bovenstaande foto zie je goed hoe druk het er was, ondanks het vroege uur (rond 11u) en op een druiligere doordeweekse dag buiten het hoogseizoen...  

Op deze foto zie je de aanrij route waarover ik gekomen ben, met in de achtergrond de vallei waar ik gekampeerd heb. 

Wat een schitterende kleuren heeft dit meer! Op de achtergrond de vallei van hiervoor en de punt (in de wolken) van de Grossglockner zelf. Hier is ook goed te zien tot hoever de gletsjer vroeger kwam. 

Eenmaal een stukje verder openbaart het ene na het andere schitterende uitzicht zich. 

Ik heb deze pas echt alleen maar op m'n dooie gemak gereden en alle uitzichten getracht in me op te nemen, wat een -waanzinnig- gave plek. Ik kom er maar niet over uit hoe ongelooflijk groot en imposant zo'n berg massief kan zijn. 

Hierna volgde de lange weg uit de pas en vervolgens een flink aantal doorgaande wegen. Na even snel een bakkerij aangedaan te hebben, en een lekker vers belegd broodje opgepeuzeld te hebben, weer door over de geweldige verbindingswegen wat Oostenrijk te bieden heeft. Wat een verademing om gewoon makkelijk 100-130 te kunnen rijden over goede wegen met voldoende inhaal mogelijkheden en niet voor iedere scheet terug te moeten naar 50 (Ik kijk na jou Nederland). Als er al iets van afslagen of iets was dan gaat het vaak terug na 80 en dan gelijk weer 100 erna. Heerlijk meters maken zo. 

Toen draaide ik misschien wel de allerlekkerste weg van de hele vakantie in, de L216 tussen Lend en Saalfelden am Steinemen Meer (lekker bekkende plaatsnaam..). Ik kwam daar gelijk achter een groepje van 4 Harley rijders van "Chapter Amsterdam". Harley rijders en bochten is geen goede combinatie dus deze heren liet ik al snel ver achter me. En wat volgde was gewoon de ultieme combinatie van perfect asfalt, vloeiende bochten, en een snelheidslimiet van 100 waar je dus echt je best voor moet doen om die te halen. 

Toen nog even een klein stukje van de B164 meegepakt, op de kaart zag deze er fantastisch uit, maar in de praktijk was het asfalt best slecht en waren ze op meerdere plekken aan het werken. Toch kwam ik bij het indraaien hiervan achter een SUV van Aston Martin (DBX s) terecht, en waar dit soort auto's normaal ofwel door gezapige zestigers of brave huismoeders die de auto van pappa hebben gepakt, worden gereden.. Zat hier een meneer achter het stuur die er wel zin in had, en dan zie je waar zo'n grote logge SUV toe in staat is, echt mega indrukwekkend om dan alle zeilen bij te moeten zetten om dat bij te houden. 

Toch al snel weer omgedraaid, de weg werd er niet beter op en aangezien ik laat was vertrokken kon ik zo makkelijk een halfuurtje terug winnen op m'n route. 

Hierna eigenlijk nog maar 1 foto gemaakt, hoe deze kerk afstak tegen de berg op de achtergrond, was wel erg mooi en heb ik dus maar even op de gevoelige plaat vastgelegd. 

Hierna weer flink wat kilometers gemaakt op de inmiddels geliefde doorgaande wegen van Oostenrijk, nog even de tank gevuld voor 1,69 vlak voor ik Duitsland inreed. En toen geschrokken van de prijzen in DL, nog steeds rond de 2e de liter?! Wtf. 

Eenmaal aangekomen op de camping was het weer bloedwarm, 30c had ik al een ruime tijd geleden aangetikt. Ik zit weer op zo'n typische camping voor locals, vol met caravans die er al een decennium staan en met hele voortuintjes, kaboutertjes en hekjes aan toe.  Belangrijkste is dat het sanitair schoon en modern is en ik een redelijk rustig plekje heb een eind van de aangrenzende doorgaande weg vandaan. 

Morgen wordt er regen voorspeld, veel regen. Ideale dag dus om een museum te bezoeken. Met er heen gaan zal ik wel nat worden, maar daar hebben we een regenpak voor. Wat wel jammer is dat ik eigenlijk ook het Olympiapark had willen bezoeken, dat ligt zo'n beetje naast het het BMW museum, maar ja als het regent zal daar weinig aan zijn. We gaan het zien. 

Concluderend heeft Oostenrijk me positief verrast, waar ik eigenlijk totaal geen verwachtingen bij had, heeft het toch een goede indruk achter gelaten. Zeker de Grossglockner was echt mega indrukwekkend, wat een bizar gave berg om mijn trip mee 'af te sluiten'. Natuurlijk ben ik nog niet thuis, maar dit zal de laatste dag echt in de hoge Alpen zijn, en wat een dag. De huizen zijn mooi en goed onderhouden, net als de wegen en eigenlijk alles wat ik gezien heb. Hier ga ik zeker naar terug willen! 

Morgen dus BMW Welt/Museum in München in de stromende regen, desondanks; #zinin! 

 

 

 

 

 

 

Vanouds genieten!

 Vandaag begon de dag... niet eens zó vroeg. Werd om 6uur weer wakker maar heb me nog eens omgedraaid, ik wist dat ik niet zo'n heel lange route had vandaag en heb me iets meer kunnen uitslapen. Desondanks was ik om 9uur exact alweer klaar om de weg op te gaan. 

Ontbijten met zo'n uitzicht went althans nooit! 

Daarna duurde het niet lang of mijn humeur tegenover gister verbeterde aanzienlijk. De eerste x kilometer was namelijk over heerlijke bochtige wegen, redelijk rap, niet eens zo'n heel slecht asfalt en bovenal; totaal niet druk! Al gauw kwam ik weer de waanzinnige bergtoppen tegen waar de Dolomieten om bekend staan. 

 Daarna volgden heel veel dorpjes elkaar gauw op en die waren allemaal een variatie op "Cadore", dan wordt het natuurlijk een spelletje om zo Italiaans mogelijk de plaatsnamen uit te spreken met de nadruk op "Cadoooooreee". Ja ik vermaak me prima met mezelf. De uitzichten in de verschillende "Cadore's" was echter niet misselijk. 

Na een snelle stop bij een bakkerij waar ik wat verse broodjes en een of ander chocolade koekje scoorde, weer door over een onvervalste bosweg. Geen geweldig asfalt, niet al te breed maar wel heerlijk koel. Al verhulde de uitzichten zich hier vaak achter de bomen, als je dan een dorpje tegenkomt en zo'n uitzicht zich plotseling laat zien, dan is het gauw in de remmen en ff fotootje maken.  

Eenmaal de volgende pas over was ik echt even sprakeloos...

 

Hierna had ik een pin geplaatst op een stuk waar het op google maps heel mooi uitzag, en op de planner de weg heel leuk. Realiteit was helaas, anders. De weg was -ontzettend- slecht onderhouden, krap en super steil op sommige plekken. Wel een paar mooie foto's gemaakt, vooral de enormiteit van de aardverschuivingen maakten indruk. 

Toen weer gauw omgedraaid, ik had de weg eigenlijk nog een km of 10 moeten volgen voordat ik zou omdraaien, maar daar had ik weinig trek in. Weer door met de originele route. Helaas werd de weg er na de afslag ook niet veel beter op, eerder slechter. Wat volgde was een km of 15 gaten in de weg, gravel of missende stukken asfalt ontwijken, terwijl ik afdaalde op wederom een krappe bergweg met bijbehorende blinde haarspeldbochten. Dat was echt hard werken kan ik je vertellen, dan ben je niet bezig met motorrijden of genieten van de omgeving, maar met overleven... 

Al leverde het wel tenminste 1 fraai plaatje op.

Alèh, ook daar kwam een einde aan en na de nodige doorgaande wegen en nog meer Italiaanse dorpjes, reed ik opeens, doch niet geheel onverwacht, Oostenrijk binnen! Het zesde land deze reis. De weg de pas op aan de Italiaanse kant was prachtig, perfect asfalt en heerlijke bochten. Ga de grens over en opeens mega slecht asfalt en overal van die 'lasnaden', je kent ze wel, die reparatie lijnen van een centimeter of 5-10. Aangezien het alweer een graadje of 30 was, zijn die dus spekglad. Daar kwam ik tot mijn schrik achter nadat ik relatief schuin in een bocht over zo'n lijn ging en mijn voorwiel een stapje opzij zette. Dan ben je opeens wakker kan ik je vertellen. 

Omdat het alweer hoog tijd was voor een lunchpauze gestopt bij een mooi plekje na de pas, lekker veel schaduw en warempel, een bankje mét tafeltje! Meer kan ik niet wensen. Al waren de miljoenmiljard vliegen die me belaagde (van het soort dat niet opvliegt als je beweegt met je hand) niet bepaald wenselijk. Maar nadat ik de jacht had geopend met mijn motorhandschoenen en er een aantal te pakken kozen ze eieren voor hun geld. 

Wel een gave foto gemaakt van een wel heel bochtig stukje. 

Hierna door een aantal valleien waar het kwik behoorlijk opliep (30c of meer), maar het leed werd verzacht doordat de Oostenrijkers gewoon 100 toestaan op de buitenwegen. Dus goed door kunnen rijden, ondertussen betrok de lucht behoorlijk en met nog geen 10km te gaan kwamen er flinke druppels na beneden. Toeval wilde dat ik gelijk een bushokje zag waar nog wat motorrijders aan het schuilen waren. Dus hup motor erbij en schuilen. Waren een paar norse Duitsers dus maar m'n regenpak aangetrokken en ik was nog geen 2km verder of het was alweer droog. Typisch. 

 

 

Eenmaal op de camping aangekomen in een plekje vlak voor de Grossglockner, Heiligenblut genaamd, door een heel vriendelijke eigenaar geholpen die zei 'zoek maar een plekje uit'. Flinke weide met zat plek, heb me genesteld tussen 2 andere Hollanders aan de rand en kort bij de faciliteiten, ik ben wel een beetje klaar met 200m lopen voor de kleinste dingen. De camping heeft ook een restaurant, en omdat het daar binnen wel heel knus uitzag maar besloten niet lastig te doen met zelf koken en lekker droog en warm binnen te gaan zitten met m'n laptop en een oplader. Ideale plek om aan de blog te beginnen.

Buiten barstte het onweer dan toch echt los. Eenmaal terug in de tent waardeer ik deze tent alleen maar des te meer. Als ik nu met m'n oude koepeltentje zou kamperen zou het de hele avond krampachtig op m'n knieën zitten om wat te doen en nu zit ik heerlijk relaxed met m'n voetjes omhoog. 

De camping biedt een mooie blik op de Grossglocker, al heb ik nog geen foto gemaakt, het is grijs en grauw buiten. Maar het uitzicht is desondanks wederom imposant.  Wordt weer genieten met ontbijten morgen! Aan het eind van de dag morgen rijd ik de Alpen dan toch eindelijk weer uit, maar niet getreurd, ik ga nog een dag het Adelaarsnest bezoeken en dan zal ik hopelijk nog een laatste keer kunnen genieten van de schoonheid van de Alpen. 

Morgen dus de Grossglockner, de hoogste berg van Oostenrijk, en wel zo populair dat het blijkbaar een tol weg is! Maar liefst 36,50 mag ik gaan aftikken om eroverheen te rijden.. Desondanks, #zinin!