The sendoff

 Jep, vandaag begon de dag.. uitgeslapen! Ik werd een uurtje of 5 wakker en moest zo nodig na de wc dat ik maar ben opgestaan, normaal verdring ik het en val ik weer in slaap. Maar vandaag het hele riedeltje van slaapzak open, uit de liner kruipen, broek aan want koud, op de slippers door het natte gras en omgekeerd weer terug m'n (btw geweldige) slaapmat op. Al gauw viel ik weer in slaap, maar waar ik normaal tegen een uurtje of 6, half7 weer wakker word en opsta omdat m'n blaas op springen staat, sliep ik nu doodleuk door tot ruim half 8... Voordat ik goed en wel m'n ontbijt op had en begon op te ruimen was het bij 9 uur en begon de lucht errrrg donker te worden. En jawel, al gauw kwam het met bakken uit de lucht! 

 

Ik heb mezelf dus echt vervloekt, de ene keer dat ik eens uitslaap heb je dit.. Als ik gewoon op tijd was opgestaan had ik tegen de tijd dat het ging regenen op de motor kunnen zitten... Nou ja, gelukkig heb ik een fijne tent en kon ik alles behalve de tent zelf gewoon droog inpakken. En tegen de tijd dat ik klaar was om de tent in te pakken, was de regen al grotendeels opgehouden. Viel uiteindelijk wel mee dus.

Gisteravond laat nog een bijzonder tafereel aanschouwt, er kwam een spierwitte wolk aanzetten over het dal, echt vlak boven de grond. En die trok recht over de camping heen. Alsof je een special effect van een film live meemaakt, heel gaaf. Komt vast niet over op foto of film maar goed.

In ieder geval, ik zat dus vlak onder de start van de befaamde Grossglockner. Ik was nog geen 5minuten onderweg en ik mocht al de 36,50 aan tol aftikken en toen begon ik aan de klim. Deze keer geen ellenlange smalle bergweggetjes en ontelbare haarspeldbochten. Nee gewoon een flinke 2, soms 3 baans weg waar het gelukkig redelijk rustig was. De reden werd al snel duidelijk, hier komen gewoon de touringcar bussen omhoog! Ik kwam op een gegeven moment ook een soort van parkeerplaats tegen, bedoeld denk ik om bij drukte de touringcars te laten wachten ofzo, echt mega groot opgezet. 

 

Al gauw draaide ik het stuk richting het uitkijkpunt op van de Grossglockner zelf. Supergroot opgezet met meerdere parkeerplaatsen en zelfs een parkeergarage! Gelukkig mochten motorrijders helemaal doorrijden tot het eind en zodoende kon ik een oogje in het zeil houden terwijl ik van het uitzicht genoot over de imposante vallei en bergwand. Schijnbaar was hier tot 1850 een enorme gletsjer die de hele vallei vulde, op de foto's kun je zien hoe ver dit terug is getrokken, dat is wel echt bizar te noemen, een duidelijk teken van de opwarming van de aarde. 

Op bovenstaande foto zie je goed hoe druk het er was, ondanks het vroege uur (rond 11u) en op een druiligere doordeweekse dag buiten het hoogseizoen...  

Op deze foto zie je de aanrij route waarover ik gekomen ben, met in de achtergrond de vallei waar ik gekampeerd heb. 

Wat een schitterende kleuren heeft dit meer! Op de achtergrond de vallei van hiervoor en de punt (in de wolken) van de Grossglockner zelf. Hier is ook goed te zien tot hoever de gletsjer vroeger kwam. 

Eenmaal een stukje verder openbaart het ene na het andere schitterende uitzicht zich. 

Ik heb deze pas echt alleen maar op m'n dooie gemak gereden en alle uitzichten getracht in me op te nemen, wat een -waanzinnig- gave plek. Ik kom er maar niet over uit hoe ongelooflijk groot en imposant zo'n berg massief kan zijn. 

Hierna volgde de lange weg uit de pas en vervolgens een flink aantal doorgaande wegen. Na even snel een bakkerij aangedaan te hebben, en een lekker vers belegd broodje opgepeuzeld te hebben, weer door over de geweldige verbindingswegen wat Oostenrijk te bieden heeft. Wat een verademing om gewoon makkelijk 100-130 te kunnen rijden over goede wegen met voldoende inhaal mogelijkheden en niet voor iedere scheet terug te moeten naar 50 (Ik kijk na jou Nederland). Als er al iets van afslagen of iets was dan gaat het vaak terug na 80 en dan gelijk weer 100 erna. Heerlijk meters maken zo. 

Toen draaide ik misschien wel de allerlekkerste weg van de hele vakantie in, de L216 tussen Lend en Saalfelden am Steinemen Meer (lekker bekkende plaatsnaam..). Ik kwam daar gelijk achter een groepje van 4 Harley rijders van "Chapter Amsterdam". Harley rijders en bochten is geen goede combinatie dus deze heren liet ik al snel ver achter me. En wat volgde was gewoon de ultieme combinatie van perfect asfalt, vloeiende bochten, en een snelheidslimiet van 100 waar je dus echt je best voor moet doen om die te halen. 

Toen nog even een klein stukje van de B164 meegepakt, op de kaart zag deze er fantastisch uit, maar in de praktijk was het asfalt best slecht en waren ze op meerdere plekken aan het werken. Toch kwam ik bij het indraaien hiervan achter een SUV van Aston Martin (DBX s) terecht, en waar dit soort auto's normaal ofwel door gezapige zestigers of brave huismoeders die de auto van pappa hebben gepakt, worden gereden.. Zat hier een meneer achter het stuur die er wel zin in had, en dan zie je waar zo'n grote logge SUV toe in staat is, echt mega indrukwekkend om dan alle zeilen bij te moeten zetten om dat bij te houden. 

Toch al snel weer omgedraaid, de weg werd er niet beter op en aangezien ik laat was vertrokken kon ik zo makkelijk een halfuurtje terug winnen op m'n route. 

Hierna eigenlijk nog maar 1 foto gemaakt, hoe deze kerk afstak tegen de berg op de achtergrond, was wel erg mooi en heb ik dus maar even op de gevoelige plaat vastgelegd. 

Hierna weer flink wat kilometers gemaakt op de inmiddels geliefde doorgaande wegen van Oostenrijk, nog even de tank gevuld voor 1,69 vlak voor ik Duitsland inreed. En toen geschrokken van de prijzen in DL, nog steeds rond de 2e de liter?! Wtf. 

Eenmaal aangekomen op de camping was het weer bloedwarm, 30c had ik al een ruime tijd geleden aangetikt. Ik zit weer op zo'n typische camping voor locals, vol met caravans die er al een decennium staan en met hele voortuintjes, kaboutertjes en hekjes aan toe.  Belangrijkste is dat het sanitair schoon en modern is en ik een redelijk rustig plekje heb een eind van de aangrenzende doorgaande weg vandaan. 

Morgen wordt er regen voorspeld, veel regen. Ideale dag dus om een museum te bezoeken. Met er heen gaan zal ik wel nat worden, maar daar hebben we een regenpak voor. Wat wel jammer is dat ik eigenlijk ook het Olympiapark had willen bezoeken, dat ligt zo'n beetje naast het het BMW museum, maar ja als het regent zal daar weinig aan zijn. We gaan het zien. 

Concluderend heeft Oostenrijk me positief verrast, waar ik eigenlijk totaal geen verwachtingen bij had, heeft het toch een goede indruk achter gelaten. Zeker de Grossglockner was echt mega indrukwekkend, wat een bizar gave berg om mijn trip mee 'af te sluiten'. Natuurlijk ben ik nog niet thuis, maar dit zal de laatste dag echt in de hoge Alpen zijn, en wat een dag. De huizen zijn mooi en goed onderhouden, net als de wegen en eigenlijk alles wat ik gezien heb. Hier ga ik zeker naar terug willen! 

Morgen dus BMW Welt/Museum in München in de stromende regen, desondanks; #zinin! 

 

 

 

 

 

 

Vanouds genieten!

 Vandaag begon de dag... niet eens zó vroeg. Werd om 6uur weer wakker maar heb me nog eens omgedraaid, ik wist dat ik niet zo'n heel lange route had vandaag en heb me iets meer kunnen uitslapen. Desondanks was ik om 9uur exact alweer klaar om de weg op te gaan. 

Ontbijten met zo'n uitzicht went althans nooit! 

Daarna duurde het niet lang of mijn humeur tegenover gister verbeterde aanzienlijk. De eerste x kilometer was namelijk over heerlijke bochtige wegen, redelijk rap, niet eens zo'n heel slecht asfalt en bovenal; totaal niet druk! Al gauw kwam ik weer de waanzinnige bergtoppen tegen waar de Dolomieten om bekend staan. 

 Daarna volgden heel veel dorpjes elkaar gauw op en die waren allemaal een variatie op "Cadore", dan wordt het natuurlijk een spelletje om zo Italiaans mogelijk de plaatsnamen uit te spreken met de nadruk op "Cadoooooreee". Ja ik vermaak me prima met mezelf. De uitzichten in de verschillende "Cadore's" was echter niet misselijk. 

Na een snelle stop bij een bakkerij waar ik wat verse broodjes en een of ander chocolade koekje scoorde, weer door over een onvervalste bosweg. Geen geweldig asfalt, niet al te breed maar wel heerlijk koel. Al verhulde de uitzichten zich hier vaak achter de bomen, als je dan een dorpje tegenkomt en zo'n uitzicht zich plotseling laat zien, dan is het gauw in de remmen en ff fotootje maken.  

Eenmaal de volgende pas over was ik echt even sprakeloos...

 

Hierna had ik een pin geplaatst op een stuk waar het op google maps heel mooi uitzag, en op de planner de weg heel leuk. Realiteit was helaas, anders. De weg was -ontzettend- slecht onderhouden, krap en super steil op sommige plekken. Wel een paar mooie foto's gemaakt, vooral de enormiteit van de aardverschuivingen maakten indruk. 

Toen weer gauw omgedraaid, ik had de weg eigenlijk nog een km of 10 moeten volgen voordat ik zou omdraaien, maar daar had ik weinig trek in. Weer door met de originele route. Helaas werd de weg er na de afslag ook niet veel beter op, eerder slechter. Wat volgde was een km of 15 gaten in de weg, gravel of missende stukken asfalt ontwijken, terwijl ik afdaalde op wederom een krappe bergweg met bijbehorende blinde haarspeldbochten. Dat was echt hard werken kan ik je vertellen, dan ben je niet bezig met motorrijden of genieten van de omgeving, maar met overleven... 

Al leverde het wel tenminste 1 fraai plaatje op.

Alèh, ook daar kwam een einde aan en na de nodige doorgaande wegen en nog meer Italiaanse dorpjes, reed ik opeens, doch niet geheel onverwacht, Oostenrijk binnen! Het zesde land deze reis. De weg de pas op aan de Italiaanse kant was prachtig, perfect asfalt en heerlijke bochten. Ga de grens over en opeens mega slecht asfalt en overal van die 'lasnaden', je kent ze wel, die reparatie lijnen van een centimeter of 5-10. Aangezien het alweer een graadje of 30 was, zijn die dus spekglad. Daar kwam ik tot mijn schrik achter nadat ik relatief schuin in een bocht over zo'n lijn ging en mijn voorwiel een stapje opzij zette. Dan ben je opeens wakker kan ik je vertellen. 

Omdat het alweer hoog tijd was voor een lunchpauze gestopt bij een mooi plekje na de pas, lekker veel schaduw en warempel, een bankje mét tafeltje! Meer kan ik niet wensen. Al waren de miljoenmiljard vliegen die me belaagde (van het soort dat niet opvliegt als je beweegt met je hand) niet bepaald wenselijk. Maar nadat ik de jacht had geopend met mijn motorhandschoenen en er een aantal te pakken kozen ze eieren voor hun geld. 

Wel een gave foto gemaakt van een wel heel bochtig stukje. 

Hierna door een aantal valleien waar het kwik behoorlijk opliep (30c of meer), maar het leed werd verzacht doordat de Oostenrijkers gewoon 100 toestaan op de buitenwegen. Dus goed door kunnen rijden, ondertussen betrok de lucht behoorlijk en met nog geen 10km te gaan kwamen er flinke druppels na beneden. Toeval wilde dat ik gelijk een bushokje zag waar nog wat motorrijders aan het schuilen waren. Dus hup motor erbij en schuilen. Waren een paar norse Duitsers dus maar m'n regenpak aangetrokken en ik was nog geen 2km verder of het was alweer droog. Typisch. 

 

 

Eenmaal op de camping aangekomen in een plekje vlak voor de Grossglockner, Heiligenblut genaamd, door een heel vriendelijke eigenaar geholpen die zei 'zoek maar een plekje uit'. Flinke weide met zat plek, heb me genesteld tussen 2 andere Hollanders aan de rand en kort bij de faciliteiten, ik ben wel een beetje klaar met 200m lopen voor de kleinste dingen. De camping heeft ook een restaurant, en omdat het daar binnen wel heel knus uitzag maar besloten niet lastig te doen met zelf koken en lekker droog en warm binnen te gaan zitten met m'n laptop en een oplader. Ideale plek om aan de blog te beginnen.

Buiten barstte het onweer dan toch echt los. Eenmaal terug in de tent waardeer ik deze tent alleen maar des te meer. Als ik nu met m'n oude koepeltentje zou kamperen zou het de hele avond krampachtig op m'n knieën zitten om wat te doen en nu zit ik heerlijk relaxed met m'n voetjes omhoog. 

De camping biedt een mooie blik op de Grossglocker, al heb ik nog geen foto gemaakt, het is grijs en grauw buiten. Maar het uitzicht is desondanks wederom imposant.  Wordt weer genieten met ontbijten morgen! Aan het eind van de dag morgen rijd ik de Alpen dan toch eindelijk weer uit, maar niet getreurd, ik ga nog een dag het Adelaarsnest bezoeken en dan zal ik hopelijk nog een laatste keer kunnen genieten van de schoonheid van de Alpen. 

Morgen dus de Grossglockner, de hoogste berg van Oostenrijk, en wel zo populair dat het blijkbaar een tol weg is! Maar liefst 36,50 mag ik gaan aftikken om eroverheen te rijden.. Desondanks, #zinin! 

 

 

TWEE voor de prijs van een!

 Vandaag begon de dag.. met een hard hoofd! 

 Pff, ik drink vrijwel nooit, ben dus echt niks gewend. En een halve fles limoncello, ja dat merk je wel... Nou ja ik had in ieder geval geen hoofdpijn en ik was om 6u toch alweer wakker. Dus lekker op m'n gemak ontbeten (yep, good 'old g.o.a.t. bowl) en nog even van dat fantastische uitzicht op die berg genoten. En na Matthias een vaarwel en veilige reis te hebben gewenst maar gaan inpakken. Toch ging het allemaal hartstikke vlotjes en zat ik bij 9uur toch alweer op de motor. 

Ik had vandaag een route kris-kras rondom Cortina D'Imprezza opgesteld. Als je denkt van hey wat komt me die naam bekend voor, daar zijn afgelopen winter de olympische spelen gehouden. 

Ik kwam al vrij snel boven op de eerst pas aan, de uitzichten waren wederom niet te smaden. 

Maar vandaag was, wellicht ook door de semi-kater wel de eerste dag dat ik er eigenlijk stiekem wel een beetje genoeg van zou krijgen. Het was zondag en allejezus dat heb ik geweten, wat was het -idiooot- druk. Echt absurd, boswegen waar de auto's werkelijk overal geparkeerd staan, middle of nowhere en overal staan auto's. Om maar niet te beginnen over de fietsers, of nog erger, over die wat er niet langs durven zonder 26m ruimte in de breedte en 3km ervoor. Ik heb me een partijtje lopen ergeren vandaag... 

 Nou ja, om niet te vervallen in een ellenlange klaagzang, hier nog wat foto's; 

Helaas kreeg ik op een gegeven moment wel wat regen vandaag, ik was al een tijdje op zoek naar een plekje om te eten en kieskeurig dat ik ben, had ik dus veel te lang gewacht met kiezen en toen regende het plots. Dat deed ook niet veel goeds voor m'n humeur zoals je je kunt voorstellen. Wel nog een fijn bankje onder een boom gevonden en nog even kunnen genieten van m'n verse broodjes en wat fruit. 

Maar het kwaad was geschiet, ik had me in m'n kop gehaald dat ik terug naar het noorden wil, en die gedachte kon ik maar niet schudden. Ik ben nu 15 dagen onderweg en ik heb al zoveel hoogtepunten gehad, meer dan ik ooit had kunnen dromen. En ergens bekruipt me nu een beetje het gevoel dat ik het allemaal wel een beetje gezien heb, het begint allemaal een beetje op elkaar te lijken langzamerhand. Ik had eigenlijk nog 2 dagen gepland hier in de Dolomieten, om dan einde van die 2de dag in Oostenrijk te eindigen.  

Maar ik heb net eens gekeken en m'n routes aangepast, morgen een kleine 235km om uit te komen op een camping vlak voor de Grosglockner, dan door naar de Chiemzee om van daaruit het BMW museum en het Adelaarsnest te bezoeken. Dat zijn 2 unieke uitstapjes waar ik ook erg naar uit kijk. 

In ieder geval, ik had een camping gepland in Forno di Zoldo. Toen ik aankwam moest ik door een haast achterbuurt aandoend dorpje over weggetjes waar ik me meteen afvroeg; hoe krijgen ze in godsnaam een caravan hierover?! Aangekomen bij de camping melde ik me bij de receptie, het was rond 2uur. Ja ze hadden plek, maar ik mocht niet met de motor naar binnen tot 3u, want 12 tot 3 waren stilte uren... Hoe verzin je het. Ik had dus echt geen zin om met al m'n spullen te slepen of bijna een uur te wachten in eenheel benauwde 30c.. Dus maar even verder gezocht en een camping 10 minuutjes verderop gevonden met een werkelijk schitterende achtergrond..

 

Goed, morgen dus noordelijk en voor m'n gevoel, richting huis. Zal nog wel een dag of 5 duren eer ik thuis ben, maar de weg terug is ingezet. All good things must end en gvd wat heb ik het goed gehad, wat een hoogtepunten en schitterende dingen heb ik gezien! 

In ieder geval weer lekker van me af kunnen schrijven en nu heb ik weer #zinin! morgen! :)